Oysa ne zordur birşeylere, birilerine zamansız vedalar etmek. Gözün arkada kalmasın diye sallardım sağ elimi gidişine. Sonra sol yanıma sessiz, korkak dokunurdu gözyaşlarım.Hiç sevmezdim bilirsin birileri beni izlerken ağlamayı.Sen gidince kimse kalmazdı şehirde de ben gidişine yaslar tutar hıçkıra hıçkıra ağlardım ardından.Gitme demek zorlarken dilimi, hecemi ben vereceğin cevaba açardım yüreğimi. Gitmem gerek derdin gitmem gerek. Hayat bizi hep bişeyler yapmaya zorladı.Sen gitmeye zorlandın ben beklemeye.Sen giderken ağlardın ben sen gelirken yeniden doğardım. Ben kimseye sarılırken düşünmedim bidaha görebilecekmiyim, benden uzakta yüreğini kimler inciticek,. sen hangi kayıp zamanda kaybolucaksın diye. Kimseye sarılmak yüreğime bu kadar huzur vermedi benim.Kimse için büyütmedim hayallerimi ve kimse için en derinlerde sakladıklarımı çıkarıp atmadım ardım****imsenin günaydını günümü aydınlatmadı bu kadar.
İnsan adım atarken bi kez dönüp bakmalı ardına. Eskimiş hikayeler anlatmalı ömrüne ki yenileri doğduğunda pamuklara sarıp büyütebilmeli kendi hikayesini.Adını koyabilmeli örneğin. Sus diyebilmeli. Ama asla pes edip bitsin diyememeli. Bitiremediğim tek şeysin hayatımda, sen benim hikayemsin gözlerim kapalı defalarca okuyabildiğim..
Ne başı olsun istedim bu hislerimin nede bi sonu. Senden önce olmayan ben ve senden sonra olmayacak ben gibi.