"İnsanlık" Yenik Düştü İnsana‏

[gamzelim]

Yasanılan zamanın parolası çirkinlik olmuş,güzellikler hoyratça dağıtılır olmuş sağa sola…sözde cağdaş olmak adına vazgeçilmiş en önemli değerlerden gecici hevesler ugruna…
Bel baglanır olmus bir gün bitecek dünya hayatina,gec kalırken sürekli bır seylere ölümün insanlara gec kalmayacagı unutulmuş.Ahlak,edep gönüllere girebilmek için mücadele eder olmuş,alan yok.Amansız bir telas sarıp sarmalamıs zamana yetışmek ugruna,ınsan suretlerı kendisini modern olmak adına terk edenlerın sıluetlerı vıtrınlesmıs durumda kaldırımlarda,modern zaman kalıbının ıçınde kaybolur olunmuş.

Yitik sevdalar ve yitirilmiş duygular hükmünü sürer olmus dünyada…İnsanlık dipsiz bir kuyunun kör karanlığına mahkum edilmiş.İnsanlar hayata yaklaştıklarını zannettıkce hayatın onlardan uzaklaştıgını goremez olmuşlar, modern zaman kalıbının ıçıne sıkısıp bıtmışlıklerıne bır bıtmışlık daha ekler olmuşlar...hayat bıle utanırken bu kadar bos yasandıgına….

Unutulmuş her devrin bitecegi gibi ömür devrinin de bitecegi….Unutulmuş hayatın gercek sahıbı.

Gülmeler haraca,mutluluklar agır vergilere baglanmiş
Kendi yalnızlıgına terk edilmiş dostluk
Dost arayıp dururken dost olabilmek unutulmuş
Merhamet ve sefkat duyguları kar tanelerıne asılmış
Senede bır kac kez dussede ınsanların ustune erımeye mahkum
Vicdan yük olunca ınsana sandıklara kaldırılıp denıze hedıye edılmış
Ne saygı kalmıs buyuge,ne sevgı ınsana ,ne vefa YARADANA
Satılıga cıkarılmış agır gelınce “insanlik”ınsana
Hayat bile aglar olmuş “insanlğın”içinden sökülüp atılmasına
Ne acı “insanlik” yenik düstü ınsana

LAVINYA