Ya Gel ...

[Bozbey]

GEL

Kaç yıl oldu hala beklerim
Kırk yerimden kırkar yarayla
Elimde bir silah tek mermi
Ölüm ve gözyaşı sırayla
Yıldızları tek tek tut ta gel
Acıyı bir bir unut ta gel

Yakar beni hasret ateşi
Alev bende acep su kimde
Bütün kapılar sana doğru
Yargıda sendedir hükümde
Aşkın acısını tatta gel
Kalbini bir bir kanatta gel ...




YA GEL

İzine takıldım dağ taş demedim
Fırtına tipi yağmur yaş demedim
Suya yanmadım lokma aş demedim
Ya gel umutlarıma sevinçler kat
Ya git yerin yedi kat dibinde yat

Şiir yazdım bir başıma odamda
Dilimde ismin hep gözlerim camda
Sana yıldız kadar uzak olsam da
Ya gel şu yalnızlığıma yaren ol
Ya git seherde kervanlarla kaybol

Ezdi beni kara sevda acısı
Dile kilit vurdu hasret sancısı
Kalbimi vuran ey aşk tabancası
Ya gel fırtına estir düşlerime
Ya git düşmeden beyaz saçlarıma

Geceler benden artık kaçar gibi
Düş perdesini anlık açar gibi
Bir serçe kanadında uçar gibi
Ya gel şu gözlerime yaş ol dökül
Ya git yollarıma girmeden çekil

Feryadım dağları aştı duymadın
Yıldız dahi olup gökte kaymadın
Hasretlik namına bir gün saymadın
Ya gel kurşun gibi saplan bağrıma
Ya git kulak dahi asma çağrıma ...